Lembaga Hasil Dalam Negeri (LHDN) telah mengeluarkan garis panduan percukaian baharu yang mewajibkan pempengaruh media sosial (influencers) untuk mengisytiharkan semua pendapatan yang diperoleh daripada aktiviti dalam talian, termasuk manfaat bukan kewangan seperti produk percuma.
Garis panduan yang mula berkuat kuasa pada 14 Januari 2026 ini memperincikan kaedah pelaporan pendapatan hasil daripada penciptaan kandungan, promosi, dan kolaborasi jenama bagi tujuan percukaian.
LHDN menjelaskan bahawa peraturan ini terpakai kepada mana-mana individu yang mempengaruhi orang lain melalui platform digital dan menerima pendapatan atau faedah daripada pengaruh tersebut.
Kumpulan ini bukan sahaja merangkumi pencipta kandungan sepenuh masa, malah termasuk atlet, artis, golongan profesional, pelajar, suri rumah, dan individu lain yang menjana pendapatan melalui aktiviti media sosial.
Turut diiktiraf “pempengaruh berasaskan objek” (object-based influencers), seperti watak animasi (termasuk VTuber) atau maskot berjenama yang mempunyai pengikut di media sosial, sebagai entiti yang tertakluk kepada cukai.
Apa yang perlu diisytiharkan untuk cukai?
Di bawah garis panduan ini, pempengaruh perlu mengisytiharkan manfaat bukan kewangan yang diterima sebagai pertukaran untuk promosi atau ulasan sekiranya manfaat tersebut mempunyai nilai kewangan. Antara item yang perlu dilaporkan termasuk:
- Produk percuma.
- Perkhidmatan tajaan.
- Baucar diskaun.
- Hadiah digital.
- Token penghargaan berasaskan platform yang mempunyai nilai.
LHDN turut menjelaskan bahawa pendapatan yang diperoleh daripada platform luar negara atau jenama asing kekal dikenakan cukai sekiranya pempengaruh menjalankan aktiviti mereka di Malaysia atau mempunyai kaitan rapat dengan negara ini. Penerimaan bayaran dari luar negara tidak memberikan pengecualian automatik daripada kewajipan cukai pendapatan Malaysia.
Bagi memastikan pematuhan, pempengaruh dikehendaki mengemukakan anggaran pendapatan (CP500), membayar ansuran cukai pendahuluan, dan menyimpan rekod lengkap pendapatan serta perbelanjaan sekurang-kurangnya selama tujuh tahun untuk tujuan audit.
Walau bagaimanapun, garis panduan tersebut membenarkan pempengaruh menuntut perbelanjaan tertentu di bawah Seksyen 33 Akta Cukai Pendapatan 1967. Perbelanjaan yang dibenarkan termasuk:
- Langganan internet.
- Penggunaan peralatan penggambaran.
- Kos penyuntingan (editing expenses).
Pelaksanaan ini dibuat di bawah Seksyen 134A Akta Cukai Pendapatan, yang memberi kuasa kepada Ketua Pengarah Hasil Dalam Negeri untuk meminda atau menarik balik garis panduan apabila perlu.
Pempengaruh disarankan agar mematuhi ketetapan baharu ini bagi mengelakkan sebarang isu perundangan berkaitan cukai di masa hadapan.
